• De man achter de Jan-Bernard

    EFC PW 1885 kent met de Jan-Bernard zijn eigen speciaalbier, naar een van onze grondleggers Jan-Bernard van Heek. De man achter het bier staat vandaag in Tubantia geportretteerd:

     

    De man achter het bier van Stanislaus Brewskovitch 'Proef veel, drink weinig'

     

    ROCCO CHIN

     

    Vroeger werd hij ermee gepest, nu is Stanislaus zijn geuzennaam. Rocco 'Stanislaus' Chin (50) nam afscheid van zijn zekerheden en begon de brewpub Stanislaus Brewskovitch. Volgend jaar maakt hij zijn ultieme droom waar en krijgt Enschede z'n eigen rockfestival. "We doen alles wat bij onze uitstraling past."
    Rocco Chin van Stanislaus Brewskovitch heeft duizend plannen voor events in 'zijn' stad. "We dromen groot." FOTO CEES ELZENGA
    ROCCO CHIN VAN STANISLAUS BREWSKOVITCH HEEFT DUIZEND PLANNEN VOOR EVENTS IN 'ZIJN' STAD. "WE DROMEN GROOT." FOTO CEES ELZENGA

     

    SPRAAKMAKER: Wekelijks interview met een Enschedeër die de stad kleurt. Vorige week Tosh van der Salm. Rocco Chin geeft het stokje door aan stadsbeiaardier Esther Schopman.

    Enschede

    Rocco 'Stanislaus' Chin: "Rocco Chin. Daar zit natuurlijk iets exotisch in. Mijn vader is Surinaams, in mijn voorouders zit Chinees en Fries bloed. Maar ik ben gewoon in het oude Stadsmatenziekenhuis geboren. Los van twee jaar Amsterdam ben ik Enschede nooit uit geweest. Toen ik 10 was zijn mijn ouders gescheiden. Ik was een nakomertje, mijn broer en zus gingen al snel het huis uit. Miny mijn moeder werkte fulltime als afdelingshoofd bij het verzorgingshuis De Posten. Maar als ik voetbalde bij Victoria'28 stond ze langs de lijn."

    Biertje?

    "Ik kon redelijk voetballen, dus ik dronk cola. Ik denk dat ik 16 was toen een vriend in de discotheek De Olifant in Overdinkel zei: 'Je krijgt een colaatje van mij, maar dan moet je ook een biertje drinken'. Al snel was het: 'Laat die cola maar zitten'. Waar nu Novi zit had je café De Geus. Gingen we de hele bierkaart af. Alles proeven."

    Sjikkeren

    "Zullen we vanavond sjikkeren? Ik denk dat iedere Tukker weet dat dat veel bier drinken betekent. Als Joop, de oude eigenaar van café De Pijp, dronken was, dan zei hij: 'Oh, ik bün toch zo sjikkers'. We hadden een vriendengroep en die wist 'm flink te raken. Met mijn postuur kon ik best iets wegstoppen. Eerst bij Sam Sam, dan De Pijp. Halve liters, want een fluitje was zo leeg. Ik denk dat mensen nu verbaasd zijn hoe weinig ik drink. Ik proef veel, maar drink soms weken niks."

    Rugzak

    "In de jaren 90 ben ik twee keer op wereldreis geweest. Ik was gestopt met studeren en wist totaal niet wat ik wilde, dus werd het de wereld rond. Andere mensen, andere culturen, je leert dat kennen en waarderen. Af en toe moest er iets worden verdiend. In Nieuw- Zeeland heb ik kiwi's geplukt met Maori's. Komt er iemand op je af met allemaal tattoos in het gezicht, dan doe je toch even een stapje achteruit. Blijkt een superfijne kerel te zijn. Reizen vormt je. Als mijn kinderen na de middelbare school een tussenjaar willen, dan krijgen ze van mij een ticket."

    Brewpub

    "In San Francisco kwamen we terecht in een café waar bier werd gebrouwen. Een brewpub, dat kende ik niet. Je kon het bier zelfs meenemen. Ik was jarig en we dronken daar in het hostel een gallon bier op. Blijkbaar is toen het zaadje geplant voor Stanislaus Brewskovitch."

    Russisch plan

    "Sarah heb ik op reis ontmoet. Een hypotheek, een zoon en een dochter, dan doe je geen rare dingen meer. Ik was logistiek manager bij een groot bedrijf en had alles goed voor elkaar. Maar toch... Een eigen bedrijf... Sarah vond dat ik mijn droom moest najagen. Bierfestivals, een bierwinkel, eigen bier brouwen, een brewpub met sjikkertuin en uiteindelijk een rockfestival. Ik had een Russisch vijfjarenplan. Maar het was een lastige beslissing. Je moet investeren, al je spaargeld weg en een inkomen net boven het minimum. Gelukkig vinden wij een luxe leven niet zo interessant. Leuke dingen verzinnen die passen bij de uitstraling van Stanislaus Brewskovitch, dat is het streven."

    Slasaus

    "Stanislaus is mijn tweede naam. Daar werd ik mee gepest. Vooral door mijn broer en zijn vrienden, ze noemden mij slasaus. Laat ik er dan maar mijn geuzennaam van maken dacht ik toen we ons eigen merk begonnen. Brewskovitch is verzonnen door het marketingbureau van Marck, mijn compagnon. Een aparte naam, je moet er wat moeite voor doen. Maar Stanislaus Brewskovitch blijft wél in je hoofd zitten."

    Sambalbij

    "Op ons tweede bierfestival hadden we onze eerste eigen biertjes. De Sambalbij, een blond bier met wat peper en honing, past perfect bij de Oosterse keuken. Dus ik dacht: dat kunnen we bij alle Chinese restaurants wegzetten. Met mijn Chinese achtergrond vond ik dat zo'n naamgrapje wel kon. Maar bij de restaurants konden ze er niet om lachen. De Sambalbij staat nog steeds op onze bierkaart. Naast de sambalbijbal, een pittige bitterbal."

    Volksdrank

    "Bier heeft zich de laatste jaren ontwikkeld. Het is een volksdrank, niet voor het 'poshvolk' dat champagne nipt. In Amerika was dat al langer zo, maar speciaalbier is ook hier sky high gegaan. Met bier kun je zoveel meer dan met wijn. Geef tien verschillende brouwers exact dezelfde ingrediënten en je krijgt tien verschillende soorten bier. Van volksdrank is bier opgeklommen tot een drank die wijn overneemt. Mensen willen er ook voor betalen. Ze willen niet meer een kratje achterover slaan. Ze willen genieten."

    Rammstein

    "Bij bier hoort muziek. Ik ben brouwer, maar houdt ook bierfestivals. Met bandjes. Dat breiden we uit met een groot rockfestival in 2022. Op het vliegveld waar we volgende week Air Stanislaus openen. Een rockfestival is mijn droom. Met Duitse en Nederlandse bands, een camping, catering. Het raamwerk staat al. Voor de eerste editie kunnen we met 10.000 bezoekers Rammstein nog niet betalen, maar de Toten Hosen, de Staat, dEUS of De Dijk? We dromen groot."

    Tosh

    "Een dragqueen toch? Mensen zoals hij vind ik interessant. Tosh van der Salm steekt zijn nek uit. Ik las dat het voor hem af en toe lastig is. Wat dat betreft is Enschede soms een kutstad. Het mag wel wat toleranter. Wie je bent of waar je vandaan komt, wat maakt mij dat nou uit?"